หวาดดีblogน้อยๆ

เปงายบ้างกับโฉมใหม่

ชมพู๊ ชมพู

ในที่สุดกูก้อกลายเปงผุ้หญิงจนได้  อิอิ

ไม่ใช่ไรหรอก

พอดีไม่รุ้จาทำสีรายดี

เหงว่าสีชมพูมันก้อสวยอยุ่อ่ะนะ

จากที่แต่ก่อนไม่เคยมองว่าสีชมพูสวยอ่ะ

แต่วันนี้ไม่รุ้เปงราย

มองว่ามันสวยได้อ่ะ

ก้อพอดีไปให้อิเตยสอนทำสเปซมาอ่ะ

ก้อเลยประเดิม

แต่ก้อยังไม่ค่อยสวย

ยังเปงแบบว่ามั่วๆ

ทำไงได้

คนมันไม่artอ่ะ

ฮืออออออออ

ช่วงนี้ก้อปิดเทอม

อาทิตก่อนก้อเฝ้าลุง

พอดีคุงลุงไปผ่าตัดต่อมลูกหมากมา

อาทิตนี้ว่างก้อเลยขอคุงแม่มาอยุ่มอ

แบบว่าเซ็ง

เนื่องจากแม่ไม่ให้ไปงานกีฬาเข็มสัมพันธ์ที่ มศว.

เฮ้อ

กูอยากไปปปปปปปปปปป

เซ็งงงงงงงงง

ขอโทษเพื่อนๆด้วยเด้อ

แล้วอีกอย่างง่ะ

ช่วงนี้มันจามีคอนเสริตBeyonce,Black eyed peas,Linkin Park

กูอยากไปดูเว้ย

จาบ้าตายอยู่แล้ว

จาไปไหนก้อไม่ได้ไป

เอาว่ะ

อยุ่หอ

รอแดกเหล้าก้อได้

เบื่อออออออออ

อยุ่กะที่ร๊ากก้อได้เว้ย

อิอิ

เออ ช่วงนี้เพื่อนๆก้อกลับมาด้วยอ่ะนะ

stand by รอแดกเหล้าดีก่า

 

ช่วงนี้เริ่มสนใจแมวอ่ะ

เริ่มหายเกลียดละ

ก้อเล่นเจอแมวของอิเตยเข้าไป

กูจายอ่อนเลย

แมวบ้าไรว่ะ

โคตรจาน่ารักเลยอ่ะ

ตัวขาวๆ

เหมือนหมาเลย

ขี้เล่นอีกต่างหาก

อยากเอามากอดดดดดดดดดดดดด

แต่ไม่อยากเลี้ยงนะ

ขี้เกียจดูแล

อีกอย่าง ที่ร๊ากกูเปงภูมิแพ้

ถ้าจาเลี้ยงก้อกลัวที่ร๊ากจาภูมิแพ้กำเริบอ่ะดิ

จายนึงก้ออยากไปซื้อหนูมาเลี้ยงอีกนะ

คิดถึงมูชินจัง

ป่านนี้จาไปเกิดเปงอารายน๊า

คิดถึงงง

มูชินน่ารัก

อยากกอดมูชินที่สุดเลย

 

แค่นี้ดีก่า

ขี้เกียดพิม

บะบาย

วันนี้ ....อ่ะตื่นเช้ามากๆ

เพราะว่าเมื่อคืนเผลอหลับไป

แต่ตื่นมารู้สึกว่าปลอดโปร่งโล่งสบาย

ไม่ง่วงเลยอ่ะ

ก้อเลยมานั่งอ่านไอ้ที่ยังไม่ได้อ่านจากเมื่อคืน

จนแปดโมงก้อมาอาบน้ำ

ก้อกะว่าจาไปสอบปามาณเก้าโมงตรง

แต่นึกขึ้นได้ว่าอาจารย์lateให้ถึงเก้าโมงครึ่ง

กว่าจาออกจากห้องก้อเก้าโมง15

ไปถึงห้องสอบ แบบว่าเพื่อนเข้าสอบกานเกือบหมดแย้ว

กรูก้อแบบเซ็ง

ทำข้อสอบแบบว่า

เหมือนเคยอ่าน

แต่จำไม่ได้

เซ็งฉิบหาย

ออกจากห้องสอบ

มาเจอเพื่อนๆ

แบบว่ามันพูดมาแต่ละข้อ

กรูทำผิดหมดเลย

เปงสิบข้อเลยอ่ะ

กลับมาห้องก้อมานั่งร้องไห้กะพี่ต้อง

กรูแบบเซ็งงงงงงงง

คาแนนน้อยอีกแน่เลย

กรูร้องไห้ไปตั้งหลายรอบ

ข้อที่ง่ายๆกรูก้อตอบผิด

ข้อที่ยากๆกูก้อกามั่ว

แล้วกรูจาได้คาแนนมั้ยเนี่ยะ

...............................................

กรูก้อนั่งๆนอนๆอยู่ในห้อง

แล้วก้อมาออนmsn

พอดีเจอนังเหมียว

มันก้อบอกว่ากรูได้คาแนนมากกว่ามัน

กรูแบบงง

เปงไปได้หรอ

น้ำตาเริ่มซึมเว้ย

ก้อเลยเค้นมัน

นังเหมียวมันก้อกวนอ่ะ

ก้อเลยบอกมันว่าจาเลี้ยงหนมน้องฟาโร

มันก้อบอกว่ากรูได้ 68 เต็ม95

กรูแบบว่าดีจายโคตรๆ

น้ำตาไหลเลยอ่ะ

ในที่สุดก้อมีวิชาที่กรูสอบผ่านอีกวิชา

แต่มันก้อเปงแค่tumor part1 ไม่รุ้ว่าpart2จาผ่านมั้ยอ่ะ

เฮ้อ

แต่ก้อดีจายว่ะกับวิชานี้

................................

ที่สำคัญนะ

กูขอบคุณเพื่อนๆทุกคน

ที่เปงห่วงกู

ขอบคุณมากๆ

และกูขอโทษด้วยที่ทำให้พวกมึงเปงห่วง

ขอบคุณก๊าบบบบบบบบบบบบบ

.................................

คิดถึงคุงแม่จัง

เด่วสอบเสร็จจาไปกอดนะ

 

 

""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""

แก้ไขจากข้างบนนะคะ

คือ กรูได้คาแนนแค่ 55

พอดีเพื่อนๆบอกมาผิด

กรูไม่ได้เสียจายนะที่เพื่อนบอกผิด

แต่ตอนนี้กรูผิดหวังในตัวกรูเองมากๆ

กรูไม่รู้จาทำยังงัยแล้ว

กรูอ่านนะ ไม่ใช่ว่าไม่อ่าน

แล้วทำไมกรูทำได้แค่นี้

กรูมั่นใจในตัวเองมากเกินไปรึป่าว

ทำไมเพื่อนที่เค้าไม่สบายมากๆ มากกว่ากู

ทำไมเพื่อนๆมีแรงฮึด ทำไมทำข้อสอบได้

ได้มากกว่ากูที่แทบจะไม่เปงอารายเลย

ความสามารถกรูมีแค่นี้หรอ

แต่ก่อนกรูเคยเข้าจายว่าการฆ่าตัวตายเป็นเรื่องที่โง่ที่สุด

แต่ตอนนี้กรูเข้าใจดีแล้วหล่ะ

ว่ามันเป็นเรื่องที่ฉลาดที่สุดเท่าที่คนโง่ๆอย่างกูจะคิดได้ในตอนนี้

บางทีความตายมันอาจจะเป็นสิ่งสวยงามก็ได้เน๊อะ

คืนนี้กูก้อคงกลับบ้านอ่ะ

โทรหาแม่แล้ว

กูรักแม่

กูสงสารแม่ที่ต้องมาเครียดเรื่องกู

กูบาปมากเลยใช่มั้ยที่ทำให้แม่เครียด

กูไม่เคยมีอะไรดีเลยซักอย่าง

แล้วกูจาอยู่เพื่ออารายว่ะ

อยู่เพื่อให้อับอายผู้คนงั้นหรอ

.....................................................................

 

 คาแนนมาแย้ว

 

 

 

 

วันนี้ก็เปงวันแรกที่สอบfinal

สอบ Bacteria virus fungus

สำหรับกรูก็ยากๆๆๆๆ 

แต่สำหรับคนอื่นก็ง่ายอีกแย้ว

วิชานี้ก็คงสสอบตกอีกตามเคย

แต่ถ้าสอบตกเที่ยวนี้ก็รู้สึกดีกว่าหลายๆครั้ง

เพราะครั้งนี้กรูอ่านหนังสือมากกว่าเดิมมากๆ

นอนตีสามทุกวัน

ไม่ยอมไปไหนเลย

อยู่แต่ในห้องสี่เหลี่ยม

ตอนนี้กรูจาเปงบ้าตายอยู่แล้ว

ไม่รุ้จาอ่านไปทำไม

อ่านไปก็ทำข้อสอบไม่ได้

แล้วทำไมกรูต้องมาทนเรียนในสิ่งที่กรูไม่ชอบ

หลายๆคนชอบอกว่าที่จริงกรูอาจจะชอบ

แต่กรูมีอคติเอง

กรูก็ไม่รุ้นะว่าทำไม

ก็กรูไม่อยากเรียนอ่ะ

โดนกดดันฉิบหายวายวอด

เบื่อชีวิตแบบนี้รู้มั้ย

อ่าน อ่าน อ่าน

แล้วก็อ่าน

ทำไม กรูอยากเปงครู ไม่ได้อยากเปงหมอ

อาจเปงเพราะกรูใฝ่สูงเกินตัวมั้ง

แต่อย่างน้อยก็ยังดีที่กรูสอบเข้ามาได้

 

กรูไม่รุ้ว่าวันข้างหน้าจะเกิดอารายขึ้น

ไม่แน่ ... กรูอาจจะไม่ได้เรียนหมอต่อไปก็ได้

หรืออาจจะ....ได้เรียนหมอต่อไป

ชีวิตคน มันไม่แน่นอนนี่หว่า

วันนี้เราอาจมีความสุข แต่ใครจะรู้ว่าพรุ่งนี้เราอาจจะทุกข์จนอยากฆ่าตัวตายก็ได้

 

กรูไม่รู้ว่าทำไมกรูต้องเสียน้ำตาให้กับความพยายามของตัวเอง

กรูไม่รู้ว่ากรูจะเอายังงัยกับชีวิตเน่าๆของกรู

กรูไม่รุ้ว่าถ้ากรูตัดสินใจอะไรไป แล้วจะทำให้ใครเสียใจบ้าง

กรูไม่รุ้ว่าถ้ามีอะไรเกิดขึ้น แล้วจามีครายบ้างที่คอยเหยียบกรูซ้ำ

กรูเบื่อความทะเยอทะยานของตัวกรูเอง

กรูเองนี่แหละที่ไม่รุ้จักพอ

แล้วทุกสิ่งทุกอย่างที่กรูสร้างไว้ มันกำลังกลับมาทำร้ายกรู

ก็เหมือนกับการที่เราสร้างตึกซักตึกแหละ

เราต้องการแค่ให้ได้ตึกใหญ่ๆ

แต่เราไม่ประเมินตัวเราว่าเรามีความสามารถที่จะสร้างมันแค่ไหน

แล้วเมื่อเราสร้างมันเสร็จ

ตึกนั้นก็ย่อมไม่แข็งแรง

และไม่นาน มันก็จะถล่มลงมาทับตัวเราเอง

 

ถึงเพื่อนๆmed 1 UBUทุกคนนะ............

ถ้าหากปีหน้ากรูไม่มีโอกาสได้เรียนกับพวกมึง

กรูอยากบอกว่ากรูรักพวกมึงมากนะ

พวกมึงคอยช่วยกรูในทุกๆเรื่อง

กรูเองแหละที่ไม่รักดี

เรื่องไหนที่กรูทำผิด ก้อขอโทษนะ

กรูรักเพื่อนทุกคนมาก

เฮ้ออออออออออออออ

 

เหมือนสั่งลาเลยอ่ะ

แต่อย่างว่าแหละ

อนาคตมันไม่แน่นอน

บางทีกรูอาจจาได้เรียนต่อกะพวกมึงก้อได้

 

รักทุกคนนะคะ

ขอโทษคุณแม่ คุณป้า และก้อพี่สาวนะ

ที่ทำให้เครียดไปด้วย

แต่นู๋ไม่รุ้จาทำไงง่ะ

ขอโทษ ถ้าทำให้เสียใจนะ

 

รักเพื่อนๆทุกๆคน

 

วันนี้ก้อไปสอบแก้วิชา genetic and embryo

เมื่อคืนอ่ะก้อนั่งติวกะเพื่อนๆจนถึงเที่ยงคืนก่าๆ

ก้อเลยหลับเลยก๊าบ

กะว่าจาตื่นมาอ่านอีกทีตอนตีห้า

แต่สรุปก้อไม่ตื่นตามเคย

กว่าจาลืมตามาดูโลกก้อเกือบๆแปดโมง

ที่จริงง่ะตื่นตั้งแต่เจ็ดโมงแล้ว ตื่นมารับโทรสับแม่

แล้วก้อแอบหลับต่อ

กว่าจาอาบน้ำเสร็จก้อแปดโมงห้าสิบแล้วอ่ะ

กว่าจาไปถึงห้องสอบก้อเก้าโมงพอดี

อุตส่าเหยียบรถเต็มที่เลยอ่ะ

ไปถึง ยังไม่มีเพื่อนมาเลย

มีแต่ไอ้ศวรมาคนเดียว

กรูแบบเซ็ง

อุตส่ารีบมา

ดีนะเนี่ยะที่รถกรูไม่คว่ำ

 

ไปถึงก้อแอบนั่งติวกันต่อแป๊ปนึง

กว่าจาได้เข้าห้องสอบก้อเก้าโมงสิบห้ามั่ง

เข้าไปถึง ก้อรีบกาข้อที่มั่นใจเลยก๊าบ

พอกาเสร็จ ก้อนับเลยว่าจาผ่านมั้ย

แมร่งนับได้แค่75ข้อเองง่ะ

มันต้องได้90ถึงจาผ่าน

กรูแบบเครียดขึ้นมาอีกแล้ว

แต่ข้อที่เหลือ กรูก้อมั่วตามเคย

ก้อออกจากห้องสอบตอนปามาณสิบเอ็ดโมง

ก้อมานั่งรอไอ้เฟิร์ท แมร่งมันนั่งทำข้อสอบจนถึงสิบเอ็ดโมงครึ่ง

มันจาเอาเต็มรึยังงัยว่ะ

กรูอ่ะแค่ผ่านก้อพอแย้ว

ตอนแรกก้อว่าจาไปกินข้าวอ่ะนะ

แต่พอดีเจออ.ชาญวิทย์

อาจารย์แกก้อบอกให้ท่องembryoไก่

พวกกรูเลยบ่นว่ารูปในชีทอ่ะมันไม่ชัด

อาจารย์เลยเอาตัวข้อสอบlabมาให้ดู

หวานหมูพวกกูเลย

จดมาเลยก๊าบสิบห้าข้อ

ไม่ผ่านก้อให้มันรุ้ไป

labเต็มสี่สิบต้องให้ได้ยี่สิบสี่ขึ้นไป

แค่ตัวนี้ก้อสิบห้าแว้ว

หวานๆ

พอท่องเสร็จก้อออกไปกินข้าวกัน

กินเสร็จก้อกลับมานั่งอ่านกันอีก

พอเข้าห้องสอบอ่ะ

แมร่งข้อแรกอ่ะมันเกี่ยวกับการสกัดplasmid ปามาณว่าไม่มีใครอ่านมาซักคน

กรูก้อแบบว่างงเลยอ่ะ

ก้อทำไปเรื่อยๆจนครบสี่สิบข้อ

มานับดูที่แม่นๆก้อยี่สิบเก้าข้อ

ผ่านแน่นอนเว้ย

สอบเสร็จก้อเลยมาถามคะแนนกับอาจารย์

ก้อคาแนนกรูอ่ะของตอนเช้าเต็ม150ได้105

สุดตรีนนนนนนนนนนน

ตอนแรกนึกว่าจาไม่ผ่านซะแล้ว

เย็นนี้มีฉลอง อิอิ

เวงแต่ไม่มีเงิน

ฮือออออออออ

ดีจายเว้ยในที่สุดก้อสอบผ่านว๊า

ต่อไปก้อสอบimmuneน๊า

สู้สู้

ไปละ

ง่วงนอน

บายๆ

 

 

 

หวาดดีค๊าพี่น้อง

วันนี้ก้อเรียนตั้งแต่แปดโมงเช้าง่ะ

ไปถึงปรากฏว่าวันนี้มีพิธีลงเสาเอกตึกใหม่ของคณะ

อาจารย์เลยให้แวะไปที่งานแป๊ปนึง

แล้วก้อกลับมาเรียน

วันนี้อ่ะยากโคตรๆ

เรียนไปได้แค่หกหน้าเองง่ะ

ก้อเรียนเรื่องgram positive bacteria

ที่ต่อจากเมื่อวานงัย

ที่แบคทีเรียแกรมบวกจาย้อม แกรมสเตนติดสีม่วง-น้ำเงิน

เพราะว่ามันมีpeptidoglycanหนา

แล้วก้อมีteichoic acidด้วย

มันก้อเลยติดสีม่วงของcrystal violetงัย

ซึ่งแบคทีเรียที่อยู่ในแกรมบวกที่ได้เรียนวันนี้ก้อคือ staphylococcus แล้วก้อstreptococcus

ซึ่งสองตัวนี้อ่ะเปงcoccusเหมือนกัน

แต่ว่ามีการจัดเรียงตัวที่แตกต่างกัน

ก้อคือstaphylococcusเนี่ยะมันจาเกาะกันเปงพวงองุ่น

ส่วนอีกอันอ่ะมันจาเรียงกันเป็นสายยาวๆ

อ่ะนะ

แค่นี้แหละที่จำได้

เด่วก้อว่าจาไปอ่านอีกอ่ะนะ

อืมมีข่าวอัพเดทเว้ย

คาแนนออกครบสามวิชาแล้ว

สรุป สอบสามวิชา ตกสองวิชา

เฮ้อออออออออ

แล้ววิชาที่ผ่านก้อได้แค่C

แล้วแบบว่าตารางสอบแก้อ่ะ

วันที่13สิงหา สอบbehav

วันที่ 19 สิงหา สอบ basic science

วันที่26 สิงหา สอบ Immunology

เน่าในเลยกู

เซ้งๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

วันนี้ว่าจาเข้าเมือง

ไปถ่ายเอกสารซะหน่อย

อิอิ

ไปละ

บั๊บบาย

 

วันนี้ก้อเริ่มเรียนเนื้อหาต่อมานะ

วันนี้เรียนmicro 

ตอนเช้าก้อเปงมาณว่าพื้นฐานเกี่ยวกับพวกmicro

 แล้วก้อพวกกล้องจุลทรรศน์

ส่วนตอนบ่ายอ่ะ

เปงlab ก้อมีquiz แอบเซ็งง่ะ ขี้เกียจอ่าน

แต่ก้อต้องอ่านตอนพักเที่ยง

ก้อพอทำได้อ่ะนะ

มั่วๆไป

ไม่รุ้จาถูกรึป่าว

แล้วก้ออาจารย์ก้ออธิบายการstreak+spread plate

กูก้อแบบว่า ฟังแล้วก้อง่ายๆดีอ่ะ

แอบประมาทเล็กน้อย

พอขึ้นไปถึงห้องlab

แมร่งเอ๊ย โคตรพ่อโคตรแม่ร้อนเลยอ่ะ

ก้อเลยถามอาจารย์ว่า ทำไมไม่เปิดแอร์

ก้อเลยได้ความรู้ใหม่มาว่า

การทำlab.microเนี่ยะ

ถ้าเราเปิดแอร์ พวกเชื้อโรคมันก้อจาแพร่แล้วก้อวนเวียนอยุ่ในห้อง

แต่ถ้าเราเปิดหน้าต่าง พวกเชื้อโรคก้อจะกระจายออกไป

ซึ่งการที่มันกระจายออกไปเป็นเรื่องที่ดี

เพราะมันจาไม่มาปนเปื้อนกับเชื้อโรคที่เราต้องการ culture

กูก้อเพิ่งรุ้อ่ะนะ

แถมตอนทำlabก้อต้องทำอยู่ข้างๆตะเกียงแอลกอฮอล์

ร้อนเข้าไปใหญ่เลยอ่ะ

ซึ่งการที่เราต้องทำlabอยู่ข้างๆalc. burner

เพราะว่าเราต้องทำให้บริเวณรอบๆเป็น aseptic area (เขตปลอดเชื้อ)

กรูหล่ะเซ็ง

ร้อนก้อร้อน

แถมตอนที่กรูstreakอีเชื้อ E.coliอ่ะ

มือข้างที่ถือloopไม่เปงรายหรอก

แต่มือข้างที่ถือplateอ่ะดิ สั่นมั๊กมาก(ตื่นเต้นเว้ย)

พอstreakแค่นั้นแหละ

วุ้นลอกเลยคร๊าบพี่น้อง

กรูนี่แบบเซ็ง

เพราะอาจารย์ให้plateมาแค่สองอัน

พออันที่สอง วุ้นลอกอีกตามเคย

กรูเลยแอบไปจิ๊กplateมาอีกสามอัน

สรุป ทุกplateที่กรูทำ วุ้นลอกหมดเลย

ก้อเลยเลือกอันที่ดูดีที่สุดสองอันไปincubate

พุ่งนี้ตอนบ่ายต้องไปเอามาส่องง่ะ

ไม่รุ้ว่าจาเปงงัยมั่ง

คาแนนน้อยแน่เลยอ่ะ

ฮือออออออออออออออ

 อัพแค่นี้แหละ

จาไปเล่นmต่อ

อิอิ

บายๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

วันนี้อ่ะ

อยุ่ที่บ้านแว้ว

ก้อกลับมาถึงบ้านเมื่อคืนนี้

มาถึงปามาณสี่ทุ่มก่าๆ

โดนแม่ด่าเลย

ว่าทำไมไม่รีบกลับบ้าน

ก้อกรูกินข้าวกะอิแอนก่อนกลับอ่ะ

ใจนึงก้ออยากกลับบ้านนะ

แต่อีกใจก้อขี้เกียจอ่ะ

อยุ่บ้านแล้วไม่ค่อยได้อ่านหนังสือเว้ย

เมื่อวานนี้อ่ะ

อาจารย์เรียกพบเว้ย

ปามาณว่ากรูสอบตกวิชา genetic and embryology

แต่ยังดีที่วิชา behavกรูไม่ตก

อาจารย์ก้อเรียกไปพบ

ว่าจาสอบแก้วันหนาย

สรุปคือ สอบวันที่ 13 ส.ค.

แล้ววันที่ 11 ส.ค. อาจารย์จาติวให้ด้วย

ซึ่งเรื่องที่กรูเซ็งมันก้อมีอยุ่ว่า....

ตอนแรกง่ะ ไม่มีใครสอบตกเลยในสองวิชานี้

แต่ดันมีคนไปโวยวาย

ว่าคาแนนต่างกันมากแต่ทำไมได้เกรดเดียวกัน

อืมนะ คงรุ้ว่าใครบ้าง

กรูไม่ได้โกรธเพื่อนหรอก

คนเราทุกคนก็ย่อมต้องเห็นแก่ตัวกันบ้าง

เป็นเรื่องธรรมดา

มันอยู่ที่การแสดงออกมามากกว่า

แต่ที่กรูเสียใจในตัวเพื่อนมาก

ก็เพราะว่า ที่ทำกันอย่างนี้หน่ะ ไม่คิดบ้างหรอว่าเพื่อนคนอื่นๆที่ไม่โวยวาย

หรือว่าเพื่อนคนที่ตกเนี่ยะ จะรู้สึกยังงัยกับคนที่โวยวาย

สำหรับกรูอ่ะเฉยๆ

แต่เพื่อนคนอื่นอ่ะกรูรู้ว่าไม่ได้เฉยๆเลย

กรูก้อคุยกับอาจารย์นะ

อาจารย์ก้อบอกว่าเป็นความผิดของอาจารย์เอง

ที่ให้นักศึกษาดูคะแนนง่ายเกินไป

แต่กรูว่า มันก้อผิดทั้งสองฝ่ายแหละ

อาจารย์ก้อผิดที่ให้ดู

นักศึกษาก้อผิดที่อยากได้เกรด จนยอมที่จาทำเรื่องที่ไร้ศักดิ์ศรี

กรูไม่รุ้นะว่ากรูคิดแรงไปรึป่าว

แต่กรูรุ้สึกว่าถ้าเราทำคาแนนได้ดี

เกรดมันก้อออกมาดีอ่ะ

แล้วจาไปเรียกร้องเพื่ออาราย

แล้วที่อาจารย์พยายามช่วยพวกเรา

อาจารย์ทำเพื่อนใคร

ไม่ใช่เพื่อพวกเราหรอ

แล้วพวกเรากลับตอบแทนความหวังดีเหล่านั้น

ด้วยการต่อว่าอาจารย์

ว่า.ไม่มีความยุติธรรมในคะแนน

ก็เหมือนที่อ.ณิชารัตน์บอกแหละ

"เรื่องทุกอย่างจะยุติธรรมก้อต่อเมื่อมันถูกใจเรา"

กรูเบื่อหว่ะ

เบื่อกับการที่ต้องเสียความรุ้สึกกับเพื่อนซ้ำแล้วซ้ำเล่า

เมื่อวานนี้ พวกที่ตกอ่ะ ไม่มีครายโวยวายเรื่องคาแนนกันแม้แต่คนเดียว

แต่ที่ร้องไห้ ก้อเพราะเสียความรุ้สึกกับเพื่อน

แล้วพอพวกที่ตกออกมาจากห้อง

ไม่มีเพื่อนคนไหนเลยที่จะเข้ามาถามว่าจาให้ติวให้มั้ย

มีแต่คนรีบเข้าไปในห้อง

เพื่อขอดูคาแนน

แล้วก้อมาร้องไห้ว่าคาแนนตัวเองง่ะอาจารย์ทำผิดรึป่าว

เพื่อนๆรู้บ้างมั้ยว่าคนที่สอบตก เห็นเนี่ยะมันรุ้สึกยังงัย

พูดตามตรงนะ ถ้าไม่ใช่เพื่อนกรูอ่ะ กรูเดินเข้าไปด่าแล้ว

ทำไมว่ะ

ทำไมเพื่อนต้องทำกับเพื่อนอย่างงี้ด้วย

มีความสุขมากใช่มั้ยที่ได้เห็นคนสอบตก

อยากให้มีคนสอบตกขนาดนั้นเลยหรอ

แล้วคิดอย่างนั้นเพื่ออาราย

อยากได้กันนักหรอเกรด A

เอาไปเลย ถ้าคิดว่าได้แล้วมันจาทำให้มีความสุข

คาแนนน้อยจาตายห่ายังอยากได้A

คาแนนแค่  66เต็ม100 ยังอยากจาได้A

ใฝ่สูงไปรึป่าว

แล้วเป็นงัยหล่ะ โวยวายนักหนา

สรุปก้อได้แค่B

ซะใจมั้ยหล่ะ

กรูอ่ะแค่ผ่านก้อดีจายแล้ว

เพราะกรูรุ้ว่า

คาแนนที่ออกมา ถึงได้Aก้อไม่มีความภูมิใจ

เฮ้อ

ที่พูดมาทั้งหมดอ่ะ

ไม่ได้จาด่าเพื่อนนะ

แค่อยากระบาย

กรูอ่ะอยากให้เพื่อนๆหันมาดูความเป็นจริง

หันมาดูซะก่อนว่าอะไรเป็นอะไร

ก่อนที่จะแสดงอาการอะไรออกมา

กรุณาดูสภาวะรอบข้างก่อนได้มั้ย

คิดก่อนได้มั้ยว่าคนรอบๆจามองว่าคุณเป็นคนยังงัย

กรูอ่ะไม่เท่าไหร่หรอก

แต่คนที่ตกทั้งสองวิชาอ่ะดิ

ต้องอ่านหนังสือทั้งสอบแก้แล้วก้อสอบวิชาต่อไปอีกอ่ะ

 

 

จบได้แล้วเน๊อะเรื่องเพื่อน เบื่อออออออออออ

 

ตอนนี้อยุ่บ้านอ่ะ

ยังไม่ได้อ่านหนังสือเลย

อยากกลับมอเว้ย

ไปดีก่า จาไปอ่านหนังสือสอบแก้

อิอิ

แต่ตอนนี้อ่านimmunoก่อนดีก่า

ไปละ บะบาย

 

 

 

เฮ้ออออออออออออออ

วันนี้กว่าจาได้ตื่นก้อเกือบเที่ยง

ตื่มาก้ออาบน้ำแต่งตัว

ไปกินข้าวกะไอ้ฟาง

เจออิแอนด้วย

กินเสร็จก้อเข้าไปติวที่คณะ

ปามาณว่าอาจารย์แอบบอกที่ต้องไปอ่านอ่ะนะ

ซึ่งกูก้องงๆ

เพราะกูยังไม่ได้อ่านอารายซักอย่างเลย

เนื้อหาก้อเยอะโคตรๆ

 

วันนี้ก๊าบพี่น้อง

ตอนก่อนที่กูจาเข้าไปติว

มีเบอร์แปลกๆโทรมา

กูก้องงๆง่ะ

รับสายก้อใส่เลย "สวัสดีค๊า"

ก้อกูนึกว่าเพื่อนกูง่ะ

ที่ไหนได้

เปงพี่จากประกวด duchie

ก้อพอดีว่ากูส่งใบสมัครไปทางinternet อ่ะ

แบบว่าส่งเอามันส์

พี่เค้าดันบอกว่ากูผ่าน

ตอนแรกแบบว่างงเลย

พี่เค้าบอกว่าให้ไปauditionวันเสาร์นี้ สิบโมงเช้า

ที่ sk

พอกูมาบอกอิฟาง

มันหัวเราะอีกอ่ะ

แต่มันก้อบอกว่าดีจายด้วยน๊า

แต่กูไม่กล้าบอกครายเว้ย

อายเพื่อนเว้ย

หน้าอย่างกูเนี่ยะนะจาไปปากวดduchieฮึฮึ

แต่กูคิดว่ากูคงไม่ผ่านรอบauditionหรอก

เพราะว่ากูโทรหาพี่จุ้ยอ่ะ

ก้อคิดว่ามันคงเรียกไปหมดอ่ะนะ

แล้วก้อโทรหาเอก(วิดยา) มันก้อได้อ่ะ

แล้วมันบอกว่าเด็กม.อุบลอ่ะได้ตั้งหลายคน

กูก้อเลยเฮ้อๆ

กูคงไม่ติดแน่เลย

แต่ก้อดีที่ไม่ติด เพราะว่ากูสมัครเอามันส์เฉยๆ

อ่ะนะ

แค่ได้เข้าไปauditionก้อดีแย้ว

ไหนจาเด็กม.อุบล เด็กราชพัด เด็กเบ็ญ อัสสัม นารี

แมร่งอิเด็กพวกนี้ยิ่งมีแต่คนน่ารักๆ

เฮ้อ

ความสามารถกูก้อสู้คะเจ้าไม่ได้เลยอ่ะ

อิอิ

กลัวอายคนเว้ย

ฮืออออออออออออ

แต่ทำไงได้

มันได้ก้าวมาขนาดนี้แล้วอ่ะ

สู้ว่ะ

อิอิ

วันนี้ไปละ

บั๊บบาย

ไปอ่านหนังสือต่อดีก่า

 

In this farewell, There is no blood
There is no alibi
Cause I've drawn regret
From the truth
Of a thousands lies
So let mercy come and wash away

What I've Done
I'll face myself
To cross out what I've become
Erase myself
and let go of what I've done

Put to rest, What you thought of me
Well, I clean this slate
With the hands, Of uncertainty
So let mercy come, And Wash away

What I've Done
I'll face myself
Tto cross what I've become
Erase myself
And let go of what I've done

For what I've done
I start again
And whatever pain may come
Today this ends
I'm forgiving what I've done

I'll face myself
To cross out what I've become
Erase myself
And let go of what I've done
(Na,Na,Na)

What I've Done
What I've Done
Forgetting what I've done

วันนี้ไปสอบมาเว้ย

วิชา พฤติกรรมศาสตร์สำหรับนักศึกษาแพทย์

แมร่งแบบว่า เปงวิชาที่กรูคิดว่าง่ายสุดแล้วอ่ะ

แต่ไม่รุ้อ่ะ ทำไม่ได้อีกแล้วก๊าบ

ข้อเขียนก้อไม่ได้ทำตั้งสามข้อ

ข้อเขียนที่มั่นใจก้อตอบผิด

ข้อที่มั่วดันถูก

งงเลยกรู

แบบตอนนี้คิดว่าคงสอบตกชัวร์

ช่างมันเหอะ อ่านวิชาต่อไปดีก่า

แต่แบบว่าขนาดวิชาที่คิดว่าง่าย ข้อสอบยังยากขนาดนี้

แล้วอีกสองวิชาที่กรูเรียนไม่รุ้เรื่อง+ไม่เข้าเรียน

กรูจาตายมั้ยเนี่ยะ

ถ้าติดFก้อคงต้องลาออกแล้วอ่ะนะ

เซ็ง

แล้วกรูจาไปเรียนอารายหล่ะเนี่ยะ

ฮืออออออออออออ

คิดถึงแม่

อยากดูแฮรี่

โทรหาแม่ก้อไม่ยอมรับโทรสับ

ว่าจาชวนแม่ไปดูหนัง

ตอนเย็นก้อจาเข้าไปดูน้องๆซ้อมลีดเดอร์

จาเข้าไปpsychoมัน

จาด่าๆๆๆๆๆๆมันเลย

อิอิ แอบใช้displacementซะงั้น

อิอิ

ไปละ

จาชวนครายไปดูหนังดีว๊า

 

เคยรู้สึกบ้างมั้ยว่าคนที่เราคบอยู่หน่ะ.....ไม่ใช่

 

ทำไมเรายังลืมคนๆนั้นไม่ได้

แล้วคนที่อยู่กับเราในปัจจุบันหล่ะ

คนๆนี้ คนที่อยู่กับเราในโลกของความเป็นจริง

เราลองคบกัน แต่อยากจะสารภาพนะว่า...ไม่ใช่

เรายังลืมใครคนนั้นไม่ได้ คนที่เราคิดว่าใช่

ถึงแม้ว่าเค้าคนนั้นจะไม่ใช่คนที่ดีที่สุดของเราก็ตาม

เพื่อนเราก็บอกนะว่า เค้าไม่ได้ดีกับเราเลย

แต่ทำไม ในเมื่อเรามีคนที่ดีกับเราแล้ว

แต่เราเองต่างหาก ที่ยังไม่เปิดใจรับคนใหม่อย่างเต็มที่

 

เราขอโทษนะที่เราไม่ได้มีใจให้นาย........อย่างเต็มที่

เท่าที่แฟนคนนึงควรจะมีให้

แต่จะให้เราทำไง

ก็ใจของเรามันอยู่ที่คนๆนั้น

คนที่ไม่เคยคิดจะฝ่าฟันปัญหาไปกับเรา

แต่ยังงัยเราจะไม่ทำให้คนๆนี้เสียใจนะ

เราเองก็อยากเริ่มชีวิตใหม่กับใครซักคน

เราจะเลือกคนๆนี้ละกัน

จะพยายามลืมคนที่เคยทำร้ายเราให้ได้

 

 

 

 

            ช่วงชีวิตคนเรา มีทั้งสุขและทุกข์  แต่เวลาที่ความทุกข์มันเข้ามานั้น มันจะถาโถมเข้ามา เหมือนกับว่ามันต้องการจะทำให้เราตายไปซะ

 ทำไม ช่วงเวลาที่เรากำลังจะมีควมสุข ช่วงเวลาที่เราได้เจอคนที่เราอยากฝากชีวิตไว้ มันถึงต้องมีเรื่องเข้ามาทำให้ความฝันของเราหยุดลง

หรือว่าเรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมดมันมีสาเหตุมาจากความหวั่นไหวของเราเอง

ใช่สิ เรามันอ่อนแอ เรามันใจง่าย เรามันหวั่นไหว แล้วงัย ทำไมทุกคนต้องมาลงที่เราด้วยหล่ะ

ต้องการให้เราตายไปเลยงั้นหรอ

เฮ้ออออออออ โลกนี้จะเป็นยังงัยนะถ้าไม่มีคนอย่างเราอยู่

อยากรุ้จังเน๊อะ

p.s. ขอบคุณฟาง แอน เตย เอกศวร มากๆนะที่ช่วยหาทางแก้ปัญหาให้กู

คิดถึงพี่สาวมาก

รักคุณแม่กะคุณป้าที่สุดนะคะ

จะรักทุกคนตลอดไปนะ

วันนี้เซ็งโคตรอ่ะนะ

ตอนเช้าไปกดตังค์ ก้อเห็นว่าทุนที่ได้มันเข้ามาในบัญชีเรียบร้อย หนึ่งหมื่นบาทถ้วน

ดีใจมากๆเลย ก็เลยโทรถามรหัสบัญชีแม่ ก้อว่าจาโอนให้แม่7000 เก็บไว้ใช้3000

แต่พอตกตอนบ่าย ปรากฏว่าร้านขายหนังสือมาขายที่คณะ

แล้วกรูก้อยังไม่ได้ซื้อตั้งหลายเล่ม

สรุปกรูต้องซื้อประมาณ7000

ก้อเลยโทรหาแม่  แม่ก้อบอกว่าไม่ต้องโอนให้แม่หรอก

เอาเงินอ่ะซื้อหนังสือเลย

แบบว่ากรูก็อยากซื้อหนังสือนะ

แต่อีกใจนึง กรูก็อยากโอนเงินให้แม่อ่ะ

อยากให้แม่มีตังค์ใช้เยอะๆ

อยากเป็นลูกที่ดีบ้าง

แล้วอีกอย่างที่ทำให้กรูเซ็ง

ก็เพราะว่า ทำไมอ่ะ คนที่จนไม่มีสิทธิ์ที่จะได้ซื้อหนังสือเลยหรอ

หนังสือแมร่งก็โคตรจะแพง

ไม่ซื้อก็ไม่ได้ ก็จะไม่ได้อ่านอ่ะนะ

เฮ้อ เดี๋ยวกลับไปห้องก็คงจะไปโทรหาพี่สาวอ่ะนะ

ว่าจาโทรไปร้องไห้ซะหน่อย

เซ็งๆๆๆๆๆ

 

 

 

 

ฟ้า

ศิลปิน : แทตทู คัลเลอร์ คิดอยู่ ว่าต้องทนไว้ จะทุกข์จะทนเท่าไร ความรักจะพาหัวใจไป คิดเอง ว่าต้องทนไว้ แต่ยิ่งทุกข์ยิ่งทนเท่าไร ความรักที่มียิ่งหายไป จะโทษดิน จะโทษน้ำ จะโทษเดือนและดาว กับเรื่องราว ที่ปวดร้าว ที่เธอมาทำแล้วหนีไป ฟ้า ถ้าไม่ส่งมาให้เธอมีใจ บอกกันซักคำเป็นไร ว่าเหตุใด ต้องมาทำร้ายกัน จากนี้เรื่องราวที่มี ก็ให้ลืมมันไป อย่าจำว่าเคยเป็นใคร ว่ามีใครที่เคยทำร้ายคนอย่างฉัน ทุกวัน จวบจนวันนี้ ชีวิตที่เราต้องมี จากนี้ต้องทำตัวเช่นไร น้ำตา ที่ยังรินไหล จากความรักที่มีทั้งใจ สุดท้ายเค้านั้นหายไป จะโทษดิน จะโทษน้ำ จะโทษเดือนและดาว กับเรื่องราว ที่ปวดร้าว ที่เธอมาทำแล้วหนีไป ฟ้า ถ้าไม่ส่งมา ให้เธอมีใจ บอกกันซักคำเป็นไร ว่าเหตุใด ต้องมาทำร้ายกัน จากนี้เรื่องราวที่มี ก็ให้ลืมมันไป อย่าจำว่าเคยเป็นใคร ว่ามีใครที่เคยทำร้าย (โนววว) จบกันซักที จบกันแค่นี้ ไม่มีใคร มีแต่ฟ้า ที่มองมา เห็นน้ำตา จากนี้ไป โปรดเถิดฟ้า ถ้าไม่ส่งมาให้เธอมีใจ ก็บอกกันได้ไหม เหตุใดต้องมาทำร้ายกัน จากนี้เรื่องราวที่มี ก็ให้ลืมมันไป อย่าจำได้ไหม ว่ามีใครที่เคยทำร้าย ว่ามีใครที่มาทำร้าย คนอย่างฉัน

เพียงคืนเดียวบอกกันตรงๆ เธอคงไม่คิดอะไร
เธอกับฉันเหมือนกันแค่ในคืน นี้
บอกกันดีๆ คงเข้าใจ
เพียงคำเดียวบอกมาเบาๆ เธอเหงาหรือคิดอย่างไร
แต่ที่เห็นแววตาทุกอย่างมันฟ้อง
เธอกลับมาบอก...ให้ฉันนั้นเดินเข้าไป

อย่าปล่อยใจในคืนที่สับสน
กับใครสักครที่ไม่รู้เป็นใคร

ค่ำคืนนี้ยังผ่านพ้นไป เธอกับฉันไม่มีผู้ใด
เมื่ออารมณ์บังคับจิต ใจ และเธอกับฉันก็พลันหวั่นไหว
แต่ความจริงที่เรารู้ดี จบคืนนี้ คงต้องไป
พรุ่งนี้จะเป้นอย่างไร ที่พบกันในตอนเช้าแล้วเดินผ่านไป

คนๆ นึงผ่านมาคืนนึง มีความลึกซึ้งอะไร
จบอย่างนั้นทุกวันไม่เคยจะ คิด ชีวิตเธอมีไว้เพื่อใคร
มองตัวเองตื่นมาลืมตา เฝ้าหาสักคน ห่วงใย
คำว่ารักไม่เคยสัมผัสไม่เห็น สิ่งที่มันเป็นตอนนี้มีใครเข้า ใจ

อย่าปล่อยใจในคืนที่สับสน
กับใครสักครที่ไม่รู้เป็นใคร

ค่ำคืนนี้ยังผ่านพ้นไป เธอกับฉันไม่มีผู้ใด
เมื่ออารมณ์บังคับจิต ใจ และเธอกับฉันก็พลันหวั่นไหว
แต่ความจริงที่เรารู้ดี จบคืนนี้ คงต้องไป
สุดท้ายเมื่อเธอจากไป ที่เหลือคือความอ้างว้างเมื่อไม่มี ใคร

อย่าปล่อยใจในคืนที่สับสน
กับใครสักครที่ไม่รู้เป็นใคร

ค่ำคืนนี้ยังผ่านพ้นไป เธอกับฉันไม่มีผู้ใด
เมื่ออารมณ์บังคับจิต ใจ และเธอกับฉันก็พลันหวั่นไหว
แต่ความจริงที่เรารู้ดี จบคืนนี้ คงต้องไป
พรุ่งนี้จะเป้นอย่างไร ที่พบกันในตอนเช้า

ค่ำคืนนี้ยังผ่านพ้นไป เธอกับฉันไม่มีผู้ใด
เมื่ออารมณ์บังคับจิต ใจ และเธอกับฉันก็พลันหวั่นไหว
แต่ความจริงที่เรารู้ดี จบคืนนี้ คงต้องไป
สุดท้ายเมื่อเธอจากไป ที่เหลือคือความอ้างว้างเมื่อไม่มี ใคร

 

ภาพที่ทำว่ามีเยื้อใย ภาพที่ทำอะไรเพื่อนฉัน
กานแสดงว่าห่วง หวง กัน
เธอคิดใช่ไหมว่าฉันคงเชื่อจริง

ในทุกๆถ้อยคำ เบื้องหลังแววตา
ซื่อตรง อ่อนโยนจากเธอ
ฉันรู้ดีหมดแล้ว และไม่เคยคาดคิด

มันก็เป็นแค่เพียงภาพลวง หลอกตา
ที่เธอสร้างขึ้นมาให้ฉันได้ใจ
มันไม่เคยจะเป็น ของจริง
แค่ลวง แค่หลอกกันไป (แค่นั้น)

ภาพที่เธอแต่งเติมสร้างมา
ทำให้ฉันศรัทธาเชื่อถือ
เป็นแค่ควันอยู่ในสองมือ
แค่เพียงไม่นานก็เลือนลางหายไป

ในทุกๆถ้อยคำ เบื้องหลังแววตา
ซื่อตรง อ่อนโยนจากเธอ
ฉันรู้ดีหมดแล้ว และไม่เคยคาดคิด

มันก็เป็นแค่เพียงภาพลวง หลอกตา
ที่เธอสร้างขึ้นมาให้ฉันได้ใจ
มันไม่เคยจะเป็น ของจริง
แค่ลวง แค่หลอกกันไป (แค่นั้น)

มันก็เป็นแค่เพียงภาพลวง หลอกตา
ที่เธอสร้างขึ้นมาให้ฉันได้ใจ
มันไม่เคยจะเป็น ของจริง
แค่ลวง แค่หลอกกันไป (แค่นั้น)

ที่เธอทำ

มันก็เป็นแค่เพียงภาพลวง หลอกตา
ที่เธอสร้างขึ้นมาให้ฉันได้ใจ
มันไม่เคยจะเป็น ของจริง
แค่ลวง แค่หลอกกันไป (แค่นั้น)